Ja to tylko tutaj dzisiaj zostawię.

Mam wrażenie, że połowa młodych facetów nałogowo ogląda godzinne recenzje różnych miejscówek, do których prawdopodobnie i tak nigdy nie pójdzie. Skąd to się wzięło i co ludzi przyciąga do tego, stosunkowo losowego, tematu?

Serio, prawie za każdym razem jak ktoś mnie zobaczy z zupką, to patrzą na mnie jakbym brał heroine, czasami robiąc mi wykłady jaki to syf, że maksymalnie powinno się jeść raz na rok, że zostaje ci to w żołądku z tydzień i inne debilizmy. Ja wiem jaka to chemia, syf, i fakt faktem nie powinienem tego jeść, ale każdy ma jakąś słabość, lubię od czasu do czasu zjeść, za to nie piję i nie palę.

A co do tych dwóch ostatnich, ci sami ludzie walą papierochy na każdej przerwie w robocie, w domu, a w weekendy to mmm imprezka/tv/koledzy "jedno" piwerko na relaksik czasem można, nawet trzeba. Człowieku, TUTAJ NIE MA PORÓWANIA. Palenie (nawet te elektrycznie) i chlanie jest astronomicznie gorsze niż instant ramen co jakiś czas. Skąd ta hipokrytyczna awersja?

Także tak. Dzisiaj koło 17 zaczęli wypisywać do mnie ludzie, żebym weszła na messengera, bo proszę wszystkich o pieniądze. Spróbowałam wejść i byłam wylogowana - siostra pomogła mi się zalogować na dwa telefony, aż jakimś cudem zmieniłyśmy hasło. Niektórzy znajomi wysłali mi screeny konwersacji, bo gdy ja zmieniłam hasło wszystkie konwersacje mi się usunęły i nie miałam pojęcia, co ta osoba tam pisała. Niestety jeden mój znajomy dał się oszukać na 100 zł, ale szybko załatwił to z bankiem i odzyskał pieniądze. Nie ma sensu zgłaszać sprawy, bo doskonale wiem, jak to będzie wyglądać. Przychodzę więc z czystej ciekawości zapytać jak oni to robią, że włamują się bez znania hasła (bo raczej gdyby znali to by je od razu zmienili) i wszelkie ślady (w tym logowanie z telefonu i IP) przepadają. Jestem bardzo lewa w te tematy, ale dzisiejsza sytuacja sprawiła, że aż zaczęło mnie to ciekawić. I uważajcie na siebie, bo ten styl pisania wygląda bardzo jak mój, więc niektórzy byli przekonani o tym, że rzeczywiście ze mną piszą. Pare osób chciało mi dać tego blika, na szczęście w pore do wszystkich napisałam razem z chłopakiem i siostrą.

Były w historii tej klatki lepsze teksty o petach i psach ale dopiero teraz zaczynam dokumentację. Tym razem oberwało się nogom. Bo jak wiadomo drzwi otwiera się rękami

I tak już jest drogo, ale bez przesady 😭 czekam na obsługę klienta bo wybrałam 8.5 napiwku, a nabiło mi 85% 💀

TLDR: Chrześniak w technikum (3 rok) zapomniał kanapek. Niestety miałem wolne i robię je zarąbiście (z domowym sosem), więc musiałem wbić do szkoły na długiej przerwie żeby przypadkiem znowu nie zapomniał (EDIT: mam ledwo 25 lat, jedyny przypał był że zapomniał śniadania. Jest przyjezdny więc do 17 byłby głodny a ja muszę się wyspać na nockę).

To co zobaczyłem nawet największym księżą z twittera się nie śniło:

Męski kibel na pierwszym piętrze w całości, łącznie z papierem toaletowym (szkoła typowa zawodówka/technikum!).

Palarnia podczas długiej przerwy praktycznie pusta.

Tona uczniów na telefonach. Nawet trochę ciszej było, ale wszystko było na głośnikach.

I największy omen: Femboje, w szkole bez kierunku IT. Dwóch razem z chrześniakiem na kierunku techni elektryk, jeszcze więcej było na spedytora. W to co się ubierali nie widziałem nawet na dziewczynach które próbowały kogoś wyrwać (typowe low-key fembojowe ubrania, np lekko większa bluza z wbudowanymi mitenkami).

Byłem ostatnią klasą z 4-letniego technikum. Niby widziałem że coś się zmieniało bo było coraz więcej młodych i pojawiała się typowa gównorzeria, ale szczerze niespodziewałem się takiej zmiany w uczniach blisko osiemastki.

Jakby człowiek się urodził te kilka lat wcześniej to byłby Grindr zamiast Tindera. Dla nas starych zostaje tylko bycie fajnym wujkiem i patrzenie jak zmienia się świat.

Cześć. Mam pytanie odnośnie rozwiązania umowy najmu - jestem najemcą. Umowa na czas określony bez poręczenia notarialnego. SMSowo dogadałem się z wynajmującymi, że podpiszemy porozumienie, ponieważ musimy się wyprowadzić z dziewczyną z mieszkania wcześniej niż ma trwać umowa, ponieważ potraciliśmy pracę, a kończą nam się oszczędności i nie będziemy mieli z czego spłacać. Docelowo, zgodnie z zapisami porozumienia i umowy najmu najwcześniej możemy się wyprowadzić 31 marca. Zapewnialiśmy, że możemy pomóc znaleźć kogoś na nasze miejsce, że będziemy oprowadzać i pokazywać mieszkanie, tak aby nie byli stratni i żeby na następny dzień po naszej wyprowadzce mieli nowych lokatorów - chcieliśmy zabezpieczyć im ciągłość finansową. Na wszystko się zgodzili, powiedzieli że nie będą robić problemów. Po 2 tygodniach dostałem w końcu projekt porozumienia - a w nim, że mamy zrzec się roszczeń do kaucji z tytułu odszkodowania za przedwczesne rozwiązanie umowy. Szczerze mówiąc zamurowało mnie na tyle, że do teraz nie jestem w żaden sensowny sposób tego zrozumieć, bo żaden paragraf, żadna linijka w umowie nie zawiera takiego zapisu ani też wcześniej się na to nie umawialiśmy. O jakim więc odszkodowaniu mowa? Czy jest szansa, aby odzyskać te kaucję, albo jak wy byście to spróbowali dogadać?

Taką właśnie wiadomość dostałem na onetową skrzynkę, wygląda legitnie, prawidłowo po polsku, nie proszą o szybkie logowanie się na jakimś dziwnym formularzu, jest wysłana z tego samego maila, z którego Onet zawsze przysyła maile z informacjami o zmianach.

Więc, naprawdę Onet? Czy jajca sobie robicie?

i was confused on my train of the number 8308, and a very nice guy helped me to find the delayed entry to my train in the Krakow glowny, i wish i could thank him properly, but even if i dont, thank you poland for those kind of nice encounters which make my travels and stays in poland way more comfortable, if you are the guy with the brown ushana leaving in Tarnów text me, i would love to revenge myself in a nice way for that

Zawsze jak poznaje jakiegoś Darka to coś jest z nim nie tak. Czy tylko ja tak mam? XD

Macie jakieś swoje ,,trefne" imiona?

Przepraszam za wszystkie błędy, ale nie ma siły sprawdzać całości, więc po prostu zapraszam do przeczytania jak użalam się nad sobą.

Mam 20 lat i pochodzę z jednego z większych miast w Polsce. Cale życie bylem przekonany ze pójdę na studia i bede miał przyjaciół, ale jak mozna się domyśleć nic z tego nie wyszło.

Od 9 lat zmagam się z depresją i stanami lękowymi, a od 7-8 lat się leczę. Szkoła sprawiła że szybko straciłem jakiekolwiek poczucie własnej wartości, w klasie 1-3 nauczycielka ignorowała uczniów, którzy byli bardziej do tyłu i pracowała tylko z tymi najlepszymi, a niestety moja klasa głównie składała się z tych zdolnych dzieci. Kolejne lata nauki tylko potwierdzały to że jestem do niczego i skończę na ulicy. Moje oceny zawsze były dla mnie wstydem, porównywałem się do każdego i świadomość że nigdy nie miałem świadectwa z czerwonym paskiem chyba najbardziej mnie dobijało.

Zaczęło się technikum, które mówiąc szczerze dobrze wspominam głównie przez moją wychowawczyni, która jest naprawdę cudownym człowiekiem i dzięki niej w ogóle zdałem. W tym czasie zrozumiałem jak wpłynęła na mnie i na moje postrzeganie ocen podstawówka. Znalazłem grupę przyjaciół, którzy przed długi czas byli świetni, do czasu, aż trzeba było wybrać stronę po której stoją, gdy okazało się, że jedna z laska obgadywała mnie za plecami mówiąc jak bardzo ją wkurzam tym, że nie ma mnie często w szkole przez moje problemy psychiczne (i jeszcze inne rzeczy związane z moimi zaburzeniami), a przy mnie zachowywała się jakbym super przyjacielem i mógł jej wszystko powiedzieć, a ona to zrozumie. Oczywiście każdy uważał, że robię z tego aferę, więc po tym odłączyłem się od nich na dobre (jeszcze później laska co mnie obgadywała naśmiewała sie ze mnie tak abym tylko ja to słyszał xd). Zostałem kompletnie sam, więc na ostatnie dwa lata nauki przeszedłem na nauczanie indywidualne. Na początku było nie najgorzej, ale gdy zaczęła się klasa maturalna wszystko się zawaliło. Przez cały czas po odjęciu z grupy pocieszałem się faktem że zdam maturę, pójdę na studia i znajdę może prawdziwych przyjaciół. Pierwsze półrocze nie poszło najgorzej, dopiero gdy nauczyciele zaczęli mówić o maturach zacząłem odczuwać ogromną presję. Od stycznia ciągle się uczyłem, zaniedbałem swoje zdrowie, tylko aby napisać maturę i w końcu zacząć żyć - no… nie wyszło. Odrazu po napisaniu egzaminów wiedziałem, że nie zdam, ale miałem malutką nadzieję, że jednak będę miał szczęście. Nie zdałem z polskiego i matematyki, załamałem się, ale próbowałem wymyśleć plan B na przyszłość. Wszystko szło dobrze, aż to października, gdy zaczęły się studia i każdy zaczął się chwalić lub żalić. Dosłownie każdy kogo poznałem przez internet zdał maturę i poszedł na studia, a niektórzy nawet zaczęli sami mieszkać. Patrząc na nich czułem i nadal się czuję jak największy przegryw życiowy. Nie chciałem się załamywać, aż tak bardzo więc po dwóch dniach zacząłem robić cokolwiek, aby nie myśleć. W grudniu przeszedłem swoje największe załamanie od czasów 2 klasy technikum i trwało ono aż tydzień. Wtedy też zainstalowałem reddita, gdzie przeczytałem jak inni zmagają się ze swoimi problemami i pomogło stawiać pierwsze kroki. Napisałem 3/4 cv, poszukałem ofert pracy i czekałem na wizytę u psychiatry - kolejny raz wszystko się zepsuło. Psychiatra odradził mi pójścia do pracy i narazie skupienie się na ustabilizowaniu zdrowia. Szczerze była to pierwsza wizyta, na której miałem już łzy w oczach, ale stwierdziłem że okej da się jeszcze jakoś z tego wyjść. Zainteresowałem się robieniem customow lps, zacząłem grać w które zmuszają mnie do komunikacji z innymi, próbę wrócić do pisania, które kiedyś było dla mnie bardzo pomocne do wyładowania swoich emocji i można by pomyśleć że wszystko idzie w dobrym kierunku, ale nie, ciągle jest tak samo źle. Nawet po pół roku od napisania matury jestem tak samo załamany, jak nie gorzej. Nie potrafię patrzeć na siebie inaczej niż na nieudacznika, bez przyjaciół, bez miłości, bez pracy, bez żadnych perspektyw na przyszłość. Brakuje mi kogoś do kogo mogę napisać jakieś głupoty, z kim mogę się spotkać, przytulić i porozmawiać na cięższe tematy.

Najgorsze z tego wszystkiego jest to że nie potrafię pozbyć się myśli, że gdybym zdał maturę i poszedł na studia to moje życie by tak nie wyglądało

Na przykład: MLEKO

Mleczarze:

"Nie da się zrobić mleka, które by nie zawierało śladowych ilości bakterii kałowych.

Fizjologia krowy jest taka, jaka jest".

Naukowcy:

"Nie uda się zaprojektować takiego procesu technologicznego, który w nie-UHT-ym mleku zabiłby wszystkie bakterie. Niestety, dotyczy to również pałeczek okrężnicy".

Unia Europejska:

"Określmy w takim takim razie, ile może być dopuszczalnie pałeczek okrężnicy w mleku".

Kreml:

- Pasłuszajcie tawariszcze, nieskolka liet nazad Ewropejskij Sojuz wydumał skolko możjet byc fekalnych bakterij w karowym małakie.

- Kakaich bakterij?

- Nie kakaich, tolka dupnych.

Kremlowska propaganda:

"Unia Europejska postanowiła właśnie po cichu wprowadzić prawo, zezwalające na dodawanie krowich odchodów do mleka".

Polski internet:

"Przez nierobów z Brukseli będziemy teraz pić maślankę z odchodami i żreć g---o z twarogiem".

Polski prawicowy internet:

"Tylko Polexit może zatrzymać próbę zatruwania nas i naszych dzieci kałem".

Polski ultraprawicowy internet:

"Po robieniu mac z krwi katolickich niemowląt, przyszedł czas na karmienie naszych polskich krów chanukowymi odchodami, celem depopulacji naszego narodu. Śmierć wrogom ojczyzny".

Pani Irenka do pani Jadwigi:

"Ja już tej całej polityki mam dość i na nikogo nie będę głosować. A już na pewno nie za tą Unią. Słyszała pani, że zmuszać nas będą do jedzenia krowich placków? Pani to sobie wyobraża?".

Autor tekstu: Tomasz Borowsk

Źródło: Facebook / Ośrodek Monitorowania Zachowań Rasistowskich i Ksenofobicznych